18 - اگر مىشد براى هر قطره‌اى از آن فديه داد ، ما و ديگران فداى آن مىشديم . 19 - كسانىكه ستمگرانه آن خونها را ريختند به ننگى بدفرجام ، بر خود ستم كردند . 20 - كشته شد فرزند كسىكه بهترين وصيت‌كنندگان از گذشته و آينده ، او را وصى خود قرار داد . 21 - رفع النّبىّ يمينه بيمينه * ليرى ارتفاع يمينه رائيها 22 - فى موضع أضحى عليه منبّها * فيه و فيه يبدئ التنبيها 23 - آخاه فى « خمّ » و نوّه باسمه * لم يأل فى خير به تنويها 24 - هو قال : أفضلكم علىّ إنّه * أمضى قضيّته التى يمضيها 25 - هو لي كهارون لموسى حبّذا * تشبيه هارون به تشبيها « 1 » 21 - پيامبر دست او را به دستش گرفته برداشت تا بيننده بلندى دست او را ببيند . 22 - در جايىكه نيمروز فرا رسيده بود درباره او كه خود آغاز هر توجه و هشيارى است ، مردم را متوجه ساخت . 23 - در محل خم ( غدير ) او را برادر خود قرار داد و تصريح به نامش كرد و هيچ خيرى را از او روى نگردانيد . 24 - او گفت : برترين شما على است ، همانا او كار خود را كه بايد بكند ، كرد . 25 - او نسبت به من مانند هارون نسبت به موسى است ، چه خوب تشبيهى است ، تشبيه به هارون ! * * * مرثيه امير المؤمنين و فرزند شهيدش : 1 - نعم الشهيدان ربّ العرش يشهدلى * و الخلق انّهما نعم الشهيدان 2 - من ذا يعزّى النبىّ المصطفى بهما * من ذا يعزّيه من قاص و من دان ؟ 3 - من ذا لفاطمة اللهفاء ينبئها * عن بعلها و ابنها إنباء لهفان ؟ 4 - من قابض النفس فى المحراب منتصبا * و قابض النفس فى الهيجاء عطشان ؟ 5 - نجمان فى الأرض بل بدران قد أفلا * نعم و شمسان إمّا قلت شمسان 6 - سيفان يغمد سيف الحرب إن برزا * و فى يمينيهما للحرب سيفان « 2 » 1 - چه خوب دو شهيدى هستند . پروردگار عرش و خلق ما سوى ، گواه من بر خوبى آن دو شهيدند . 2 - كيست پيامبر مصطفى را در مورد آنها تسليت گويد ، كيست از دور و نزديك مايه‌ى تسلّى خاطرش گردد . 3 - كيست فاطمه مصيبت‌ديده را از شوهر و فرزندش خبر دهد و مصيبت‌هاى آن دو را برايش برخواند . 4 - آيا دانستند كه چه‌كس را در محراب عبادت كشتند و چه‌كس را در ميدان نبرد لب‌تشنه شهيد كردند ؟ 5 - دو ستاره در زمين بلكه دو ماه ، بلى دو خورشيد ، اگر بگويم دو خورشيد غروب كردند . 6 - دو بزرگوارى كه اگر براى جنگ ، با شمشير غلاف‌شده ظاهر شوند ، خود نيز دو شمشيراند . * * *

--> ( 1 ) - اين قصيده 42 بيت دارد كه در اينجا 25 بيت آن را مىآوريم . دنباله‌ى ابيات در مورد امير المؤمنين على ( ع ) است . الغدير ؛ ج 3 ، ص 367 و 368 . ( 2 ) - همان ؛ ص 371 .